Rozdział 1

Jestem.Tu.I.Myśle.Że.Moje.Życie.Jest.Niczym.A.Ja.Nikim

  Siedze i nic innego nie mogę zrobić. Żyje jak więzień swojego ciała. Myślę i myślę. Nic innego nie przychodzi mi do głowy. Nic innego nie umiem robić. W tym stanie nie mogę. Co mi z tego, że żyje? Równie dobrze mogę umrzeć. Moje życie jest bez sensu. Przecież wiem, że umrę.

Czemu

Nie

Mogę

Już

Umrzeć

?

  Jem. Jem to samo od miesięcy, od tygodni, od wielu dni. Zawsze jem to samo. To samo. To samo. Nic się tu nie różni. Nie mówię tylko o jedzeniu. Mówię o wszystkim. Pokoje, narzędzia, ludzie, korytarze, sale… Wszystko… Te same spojrzenia pełne niepokoju, smutku, żalu, współczucia. Oni też wiedzą, że umrę. Wszyscy już to wiedzą. Tu nikt nie ma prywatności. Wszyscy wiedzą o wszystkim. Tu nie istnieje pojęcie ,,tajemnica”. Tu nie ma sekretów. Kiedyś moje życie było inne. Wszystko się układało. I nagle to ,,wszystko” legło w gruzach. Miliony twarzy, tysiące miejsc, setki dni.  Dni które straciłam. I to jedno uczucie. Uczucie, które towarzyszyło temu całemu gównu. Nie wiem. Nie wiem co dalej… Co mam robić? Co JA mam robić ?

Nie

Umiem

Już

Żyć

.

-J